1. Αγαπητε Επισκέπτη. Ευρίσκεσαι στο Πανελλήνιο Χειρουργικό Forum, όπου μπορεις βρείς πληροφορίες για ιατρικά χειρουργικά θέματα που σε αφορούν, όπως επίσης μπορείς να υποβάλλεις ένα καινούργιο δικό σου θέμα-ερώτηση στο φόρουμ. Πρεπει να εισαι εγγεγραμμένος χρήστης για να δεις τα ποστ των μελών ή να δημιουργήσεις δικό σου post ή θέμα (thread)!

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΚΟΙΛΙΑΚΩΝ-ΠΡΟΣΑΓΩΓΩΝ

Discussion in 'Κήλες' started by sambalisG, Feb 18, 2008.

  • by sambalisG, Feb 18, 2008 at 7:06 PM
  • sambalisG

    sambalisG Χειρουργός - Διαχειριστής Staff Member Admin

    Το σύνδρομο κοιλιακών - προσαγωγών, αθλητική ηβαλγία, αποκαλούμενο επίσης και sportsman's hernia,κήλη των αθλητών, σύνδρομο ή groin Gilmore, ή διάσπαση βουβώνων, είναι μια φυσική κατάσταση της βουβωνικής περιοχής που έχει επιπτώσεις σε αθλητές κυρίως ή ασκούμενους.
    Οι τραυματισμοί της βουβωνικής χώρας αποτελούν το 2 έως 5% όλων των αθλητικών τραυματισμών. Η πρώιμη διάγνωση και σωστή θεραπεία έχουν μεγάλη σημασία
    προκειμένου να μη γίνουν αυτές οι ενοχλήσεις χρόνιες, με καταστροφικές συνέπειες στην καριέρα των αθλητών.

    [​IMG]


    Καταπονήσεις των προσαγωγών και συμφυσιίτις είναι τα πιο συχνά μυοσκελετικά αίτια βουβωνικού άλγους στους αθλητές. Συχνά οι δύο αυτές καταστάσεις μοιάζουν και η διάγνωσή τους είναι δύσκολη.
    Αλλα αίτια βουβωνικού άλγους περιλαμβάνουν την κήλη των αθλητών, τη ρήξη οπισθίου τοιχώματος του βουβωνικού τόνου, τη θυλακιίτιδα λαγονοψοϊτου, κατάγματα, συμπίεση νεύρων και το σύνδρομο "snapping hip".
    Ο Jerry Gilmore αναγνώρισε το σύνδρομο το 1980 και ανέπτυξε μια χειρουργική τεχνική επιδιόρθωσης. Είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζονται από το χρόνιο πόνο των βουβώνων στους αθλητές και ένα διεσταλμένο έσω στόμιο του βουβωνικού καναλιού.
    Οι ποδοσφαιριστές επηρεάζονται πολύ συχνά, και οι επαγγελματικοί αθλητές μπορούν να επηρεαστούν.
    Επίσημη ύπαρξη κήλης δεν μπορεί να διαπιστωθεί στη φυσική εξέταση ή την ιατρική απεικόνιση, και δύσκολα αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια μίας "κλασσικής-ανοικτής" χειρουργικής επέμβασης επιδιόρθωσης κήλης.Ο όρος "κήλη" έχει εμμείνει, δεδομένου ότι οι χειρουργικές αποκαταστάσις παρόμοιες με εκείνες που εκτελούνται για τις βουβωνικές κήλες είναι συχνά αποτελεσματικές για τις "αθλητικές κήλες" επίσης.
    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν τον πόνο κατά τη διάρκεια των αθλητικών μετακινήσεων, ιδιαίτερα κατά την επέκταση των ισχίων, στο στρίψιμο και στην στροφή.
    Αυτός ο πόνος ακτινοβολεί συνήθως στην προσαγωγό περιοχή των μυών και ακόμη και τους όρχεις, αν και είναι συχνά δύσκολο για τον ασθενή να επισημάνει την ακριβή θέση. Μετά από την αθλητική δραστηριότητα ο αθλητής με την αθλητική pubalgia θα αισθάνεται δύσκαμπτος και η περιοχή θα είναι επώδυνος. Την ημέρα μετά από έναν αγώνα ποδοσφαίρου, η έγερση απο το κρεββάτι ή η έξοδος από ένα αυτοκίνητο θα είναι δύσκολη. Οποιαδήποτε άσκηση που αυξάνει την ενδογαστρική πίεση, όπως το βήξιμο, το φτάρνισμα, ή η αθλητική δραστηριότητα μπορεί να προκαλέσει τον πόνο. Στα αρχικά στάδια, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να είναι σε θέση να συνεχίσει την αθλητική του δραστηριότητα, αλλά το πρόβλημα συνήθως σταδιακά επιδεινούται.
    Δεδομένου ότι ο πόνος στην βουβωνική περιοχή και τη λεκάνη μπορεί να συσχετίζεται και με διάφορα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων των τραυματισμών στην οσφυική σπονδυλική στήλη, την ισχιακή άρθρωση, την ιερολαγόνιο άρθρωση, την κοιλία, και το ουρογεννητικό σύστημα, η διάγνωση του συνδρόμου απαιτεί την επιδέξια διαφορική διάγνωση και εξέταση στην ηβική χώρα σε ορισμένες περιπτώσεις όπου υπάρχει έντονος πόνος βουβώνων.
    Η διάγνωση του βουβωνικού άλγους στους αθλητές είναι δύσκολη για δύο λόγους:
    1) η ανατομία της περιοχής είναι πολύπλοκη και 2) συνήθως συνυπάρχουν 2 με 3
    διαφορετικοί τραυματισμοί.

    Η διάγνωση είναι συχνά δύσκολη, τόσο για τον αθλητή όσο και για τον ιατρό, και παραμένει αδιευκρίνιστη περίπου στο 30% των περιπτώσεων. Παράγοντες που δυσκολεύουν τη διάγνωση είναι η πολυπλοκότητα της ανατομίας της περιοχής και η συχνή συνύπαρξη πολλών παθήσεων.
    Η διάγνωση του συνδρόμου είναι βασισμένη στην κλινική εικόνα του ασθενή και την φυσική ιστορία της εξέλιξης της πάθησης.
    Το πιό ξεχωριστό κλινικό σημείο είναι η διάταση του επιφανειακού βουβωνικού στομίου στην επηρεασθείσα πλευρά, η οποία αναδεικνύεται από τον εξετάζοντα ιατρό μέσα από το όσχεο ανάστροφα.Χαρακτηριστικά, υπάρχει συγκεκριμένος πόνος στο βήξιμο και το φτέρνισμα, καθώς επίσης και στο κάθισμα και τη συμπίεση των ποδιών μεταξύ τους

    Η σωστή διάγνωση έχει μεγάλη σημασία για τη διασφάλιση της σωστής θεραπείας. Ο ιατρός θα πρέπει να παραπέμψει τον αθλητή σε απόλυτα εξειδικευμένα χειρουργικάκέντρα με υψηλά ποσοστά επιτυχίας στη συγκεκριμένη επέμβαση. Μόνο έτσι θα μπορέσουν οι αθλητές να αναρρώσουν γρήγορα και να επιστρέψουν εγκαίρως στον αθλητικό
    χώρο.

    Κλινικά είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς την κήλη των αθλητών από τα άλλα αίτια βουβωνικού άλγους, όμως στην περίπτωση της κήλης ο πόνος εντοπίζεται συνήθως προς τα έξω και άνω σε αντίθεση με τη ρήξη οπισθίου τοιχώματος του βουβωνικού τόνου.
    Οι ακτινογραφίες, το υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία μπορεί να βοηθήσουν στον αποκλεισμό άλλων παθήσεων που προκαλούν βουβωνικό άλγος, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για τη διάγνωση της κήλης των αθλητών.
    Μία μέθοδος γνωστή σαν "κηλιογραφία" μπορεί σε μερικές φορές να αναδείξει την "λανθάνουσα" ύπαρξη κήλης αλλά δεν εφαρμόζεται ευρέως λόγω του ότι είναι επεμβατική (βασίζεται στην έγχυση σκιαγραφικού ενδοκοιλιακά, και την λήψη ακτινογραφιών)!

    [​IMG]

    Οι μη εγχειρητικές θεραπείες (π.χ. μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και βιταμίνες Β) συνήθως αποτυγχάνουν, αλλά μπορούν να δοκιμαστούν σε περιπτώσεις αβέβαιης διάγνωσης.
    Εάν τα συμπτώματα επιμείνουν, ο ασθενής θα πρέπει να υποβληθεί σε εγχειρητική διερεύνηση και αποκατάσταση. Υπάρχουν αναφορές για επιτυχή χειρουργική
    αντιμετώπιση της τάξεως του 90%.

    Οι τεχνικές που εφαρμόζονται είναι δύο:
    Α) Η κλασική «ανοικτή» μέθοδος, όπου πραγματοποιείται τομή 6-10 εκατοστών και αφού ανεβρεθεί η κήλη τοποθετούνται ράμματα ή πλέγμα για ενίσχυση του τοιχώματος.
    Β) Η λαπαροσκοπική εξωπεριτοναϊκή αποκατάσταση με τοποθέτηση πλέγματος (ΤΕΡ), που είναι πιο σύγχρονη και προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα. Η αποκατάσταση της κήλης πραγματοποιείται μέσα από 3 τομές των 5 χιλιοστών στο δέρμα, χωρίς να κόβονται οι μύες. Το πλεονέκτημα είναι ακόμα πιο προφανές όταν η κήλη είναι αμφοτερόπλευρη, οπότε η διόρθωση μπορεί να γίνει με τις ίδιες τομές.
    Βασικά η λαπαροκοπική αποκατάσταση με εξωπεριτοναϊκή προσπέλαση αναδεικνύει την ανατομία του έσω και έξω βουβωνικού στομίου, επιθεωρεί άριστα και σε ποσοστό 100% την πορεία του περιτοναϊκού σάκκου και αναδεικνύει ΠΑΝΤΑ την ύπαρξη λανθάνουσας -άρχόμενης ή και πραγματικής κήλης είτε "ευθείας" είτε "λοξής"!Η επιδιόρθωση γίνεται με "ανάταξη-επανατοποθέτηση" του περιτοναϊκού σάκκου στην σωστή του ανατομική θέση, στην επιδιόρθωση του εσω στομίου και την παράλληλη επιδιόρθωση της κήλης αλλα και ΕΝΙΣΧΥΣΗ του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος-συστήματος των ορθών κοιλιακών μυών με την τοποθέτηση πλέγματος, πράγμα που πολλές φορές ενδεικνύεται να γίνει αμφοτερόπλευρα!!!

    Πηγη!
  • Categories: Uncategorized

Comments

Discussion in 'Κήλες' started by sambalisG, Feb 18, 2008.

Watchers:
This thread is being watched by 7 users.
  1. tkdistas
    Είμαι αθλητής του taekwondo και πάσχω εδώ και ενάμιση χρόνο από το σύνδρομο των πλάγιων κοιλιακών-προσαγωγών. Ήθελα να μάθω σε πόσο χρονικό διάστημα μετά από την επέμβαση, θα μπορέσω να επανέλθω στις προπονήσεις και πότε θα έχω αναρρώσει 100%. Επίσης θα ήθελα να μάθω αν η τομή που γίνεται είναι πολύ μεγάλη και ευδιάκριτη. Ευχαριστώ!!
  2. sambalisG
    Η επέμβαση γίνεται λαπαροσκοπικά άρα οι τομές είναι ελάχιστα μικρές (5χιλιοστά) και δεν υπάρχει ουλή!
    Η ανάρρωση είναι ταχύτατη (νοσηλεια 24ωρος και κινητοποίηση άμεση)!
    Θα μπορέσετε να επανέλθετε στις προπονήσεις σας σε 1 μήνα (υπό συζήτηση βεβαια τι ακριβώς)!!!;)
  3. eas2000
    Γεια σας, ταλαιπωρούμαι εδώ και 3 μήνες (από τη διάγνωση) περίπου από το παραπάνω σύνδρομο. Κάνω φυσικοθεραπείες τους τελευταίους δύο μήνες και παράλληλα εχω παρει και 20 μερες αντιφλεγμονωδη χαπια. Το πρόβλημα άρχισε να εμφανίζεται στον προσαγωγό και μετά επεκτάθηκε στους κοιλιακούς αριστερα πλαγια. Το πρόβλημα είναι οτι δεν έχω θεαματική βελτίωση, είμαι καλύτερα αλλά νιώθω κυρίως τον προσαγωγό να με τραβάει ακόμα.

    Αν συνεχίσω συντηρητικά σε πόσο καιρό μπορώ να επανέλθω πλήρως; Μηπως αυτή η αντιμετώπιση δεν είναι μόνιμη και το πρόβλημα επανεμφανιστεί όταν ξαναρχίσω ποδόσφαιρο; Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι μόνιμη λύση και δεν πρόκειται να επανεμφανιστεί ποτέ ξανά;

    Παρόλο το διάβασμα που έχω ριξει ακόμα δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς το προκαλεί το συνδρομο. Εμενα μου είπαν μυική ανισορροπία κοιλιακών προσαγωγων, ισχύει; Υπάρχει κάποια μέθοδος πρόληψης;

    Ευχαριστώ πολύ.

    ΥΓ Ο όρος inguinal hernia είναι το ίδιο, σωστά;
  4. tkdistas
    Σας ευχαριστώ πολύ γιατρέ για την άμεση απάντησή σου! Είχα αρχίσει να απογοητεύομαι. Οπότε βουρ για την επέμβαση!!!! Θα επικοινωνίσουμε σύντομα.
  5. eas2000

    Please help :smile:
  6. sambalisG
    Το σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών βασικά αποτελεί ορθοπαιδική πάθηση και κυρίαως αθλητιατρική, και απο οτι αναφέρω στην αρχή στο κείμενο, πιθανολογούνται πολλες αιτίες, με βασικότερη την υποκλινική εμφάνιση κήλης στο έσω βουβωνικό στόμιο.
    Αν όλες οι συντηρητικές μέθοδοι αποτύχουν και το πρόβλημα παραμένει θα πρέπει να σκεφτείτε την αντιμετώπιση με λαπαροσκοπική μέθοδο.

    Πολλές φορές διενεργείται μαγνητική τομογραφία (dynamic ειδικά) για την διαγνωστική διερεύνηση του προβλήματος!

    -Ο όρος inguinal hernia σημαίνει βουβωνοκήλη! Δεν έχει σχέση με το σύνδρομο αυτό άσχετα αν πολλες φορες το σύνδρομο εμπεριέχει την απαρχή δημιουργίας βουβωνοκήλης.
  7. eas2000
    Ok, ευχαριστώ, ξερετε αν υπάρχει κάποιο deadline όπου από εκεί και περα περνάμε σε χειρουργική αποκατάσταση; 2,5 μηνες συντηρητικής θεραείας χωρίς αποτέλεσμα ειναι αρκετό;

    Ξερετε το κόστος της εγχείρισης χωρις ταμείο;

    Σας ευχαριστώ.
  8. sambalisG
    Νομίζω είναι υπεραρκετό, αν και θα πρέπει να συμφωνήσει και ο ορθοπαιδικός ή αθλίατρος!

    Οσον αφορά το κόστος δεν μου επιτρέπεται μέσα απο το forum να αναφέρω οικονομικά θέματα επεμβάσεων και κόστη!!
    Μπορείτε να στείλετε όμως προσωπικά email ή μήνυμα!
  9. geokat7
    Καλησπερα γιατρε.Μια ερωτηση σχετικα με το ποια απο τις δυο μεθοδους (ανοικτη-λαπαροσκοπικη) ειναι καλυτερη. Ισχυει οτι στην περιπτωδη που η κηλη ειναι μικρη και μη διαγνωσιμη κλινικα, οι δυο μεθοδοι δεν διαφερουν κατα πολυ? Υπαρχει περιπτωση με την ανοικτη μεθοδο να μην βρεθει η οποια και οπου υπαρχει βλαβη ?
    Ευχαριστω
  10. sambalisG
    Σαφώς η λαπαροσκοπική είναι η καλύτερη!
    Ειδικά για τους αθλητές η ανάρρωση είναι ταχύτερη, ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ανύπαρκτος και η επιστροφή στην άθληση είναι περι τον 1 μήνα!
    (ΔΕν ισχύει! και στις 2 περιπτώσεις ο ειδικός μπορεί να διαγνώσει την ύπαρξη κήλης )!
  11. fysiotek
    επειδη η διαγνωση σε αυτο το συνδρομο ειναι πολυ δυσκολη να εχετε παντα υπ'οψιν οτι μπορει να υπαρχει μια διασταση στην ηβικη συμφυση προσθιοπλαγια που δημιουργει αυτα τα συμπτωματα στον προσαγωγο.αν το προβλημα ειναι μηχανικης αιτιολογιας η θεραπεια ειναι μηχανικη.
  12. wideopensea
    Πρόγραμμα Αποκατάστασης

    Καλησπέρα,
    Μετά το χειρουργείο ποιο ειναι το χρονοδιάγραμμα που θα ακολουθήσει ο ασθενής για να φτάσει σε σημείο να μπει εκ νέου σε προπονήσεις 100% έτοιμος?
    Υπάρχει κάποιο ειδικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης (αρχικά πισίνα μετά λάστιχα και τρέξιμο και στην συνέχεια σταδιακή ανάπτυξη ρυθμού προπόνησης)?

    Ευχαριστώ.
  13. sambalisG
    Σε ένα μήνα μετά το χειρουργείο μπορείτε να μπείτε σε πλήρες πρόγραμμα.
  14. giannis15
    Kαλησπερα και συγχαρητηρια για την καλη δουλεια!Πασχω απο τον παραπανω συνδρομο εδω και 6 μηνες. Πριν απο 1 μηνα εκανα και μαγνητικη και η διαγνωση ηταν "ευρήματα ηβικής οστειτιδας-ηβαλγιας των αθλητων (ηπιας εντασης)". Σιγουρα με τον καιρο βλεπω βελτιωση αλλα με αργους ρυθμους. Και ανα διαστηματα οι πονοι είτε υποχωρουν εντελως είτε επανέρχονται χωρις προφανη λογο μιας και σταματησα οποιασδηποτε μορφης γυμναστικη.

    Θα ηθελα να ρωτησω 1)
    Ποτε μπορω να επιστρεψω στον αθλητισμο?Οι μικροι αυτοι πονοι που μπορει να νιωθω καθημερινα είναι αποτρεπτικοι ή μιας και δεν ειναι ιδιαίτερα εντονοι πρεπει σιγα σιγα να κινητοποιήσω τη περιοχη και να αρχισω χαλαρό τρεξιμο?

    2) Οι πονοι είναι ανάλογοι της καταστασης της περιοχης?Η μπορει να ξεγελανε?

    Ευχαριστω πολυ
  15. sambalisG
    Καλησπέρα.
    Το προβλημα που αναφέρετε και συμφωνα με τα ευρηματα της μαγνητικής, δεν εχει τοσο σχεση με συνδρομο κοιλιακών, αλλά με ερεθισμό της ηβικής περιοχής της λεκάνης (οστικος ερεθισμός).
    Προφανως αυτο επαφίεται πιό πολύ σε φυσιοθεραπευτική μεθοδο και παρόμοιες θεραπείες.
    Καλό ειναι να συμβουλευτειτε και ειδικό αθλίατρο (ορθοπεδικό) και φυσικοθεραπευτή.
    Οσον αφορά το σύνδρομο αυτο καθ αυτο, εχει σημασία και η δυναμική εξέταση (δυναμικό υπερηχογράφημα κλπ) για να μπορεσει κανεις να σας πει αν συνυπάρχει.
    Η διάγνωση οτι εχετε σύνδρομο κοιλιακών πως ετέθη?
  16. giannis15
    Οταν πηγα τα αποτελεσματα της μαγνητικης στον ορθοπαιδικο διαβασε τη διαγνωση και μου ειπε "ηβαλγια των αθλητων ειναι αυτο που λεγαμε αλλη ονομασια για τον συνδρομο κοιλιακων προσαγωγων. Ξεκουραζε το μεχρι να περασει μια βδομαδα που να μη νιωσεις παραμικρο πονο και τοτε δοκιμασε να επανελθεις. Οι φυσιοθεραπιες βοηθανε μονο στον περιορισμο του πονου και οχι στο να επανελθεις πιο γρηγορα". Οσο για τα ευρηματα ηβικης οστειτιδας, δε μου ανεφερε τιποτα. Και γενικοτερα δε μου ειπε κατι περισσοτερο απο αυτα που προανεφερα. Ο τροπος που μου μιλησε δε με εκανε να τον εμπιστευτω καθως δε μου εξηγησε καθολου τη φυση του προβληματος και δε καταλαβα τις ακριβως αντιμετωπιζω. Αυτος ειναι και ο λογος που το ψαχνω περαιτερω. Ευχαριστω πολυ για τον χρονο σας.
  17. Pats5
    Γειά σας θα ήθελα να μάθω σε ποιές περιπτώσεις αποκλείεται η λαπαροσκοπική εγχείρηση και μετά απο ποσο καιρό επανερχεσαι στη καθημερινότητα
  18. Nansiatha1992
    Γειά σας. Το θέμα που έχω είναι κάπως περίπλοκο. Ξαφνικά πριν ενα περιπου χρονο ξεκίνησε ένας πονος κάτω δεξιά στην κοιλια πάνω απ την ηβη..το νιώθω κάποιες φορές σαν τραβηγμα όταν τεντωνοναι οι μυες της περιοχής η όταν στριβω τον κορμό...κάποιες άλλες φορές νιώθω την περιοχή πρησμενη και ευαίσθητη στην ψηλάφηση. Όταν βρίσκεται σε έξαρση έχω πόνο και στο ισχιο και λίγο στον προσαγωγο...έχω κάνει τα πάντα όλες τις εξετάσεις..4 φορές υπερηχο κοιλιάς και μαλακών μορίων..μαγνητική τόμογραφια και κολονοσκοπηση χωρίς ευρήματα. Μέχρι και διαγνωστικη λαπαροσκοπηση έκανα σε Γυναικολογο όπου εκτός από κάποιες συμφυσεις λόγω μικροβιου (το οποίο αντιμετωπιστηκε με αντιβιωση και σε μετέπειτα εξέταση δείκτης φλεγμονης βρέθηκε σε φυσιολογικά επιπεδα). Έχω απογοητευτεί αυτό το πράγμα με έχει πάει πίσω και δεν μπορώ να χαρώ τίποτα. Μου είπαν οτι ίσως πρόκειται για συνδρομο κπιλιακων-προσαγωγων. Πιστεύετε μπορεί να είναι κάτι τέτοιο?

Share This Page